Οι Μεγάλες Δυνάμεις σε Δύση-Ανατολή ξαναμοιράζουν τον κόσμο

Σήμερα, η Σοβιετική Ένωση και το σύμφωνο της Βαρσοβίας δεν υπάρχουν πια. Η ηγέτιδα δύναμη του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ, έχουν αποστερηθεί, σχετικά και απόλυτα, πάνω από το 50% της οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης που διέθεταν στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Γερμανία έχει ενοποιηθεί και επικυριαρχεί στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ. Η Κίνα, από ηγέτιδα δύναμη των κινημάτων του «Τρίτου Κόσμου», είναι πλέον μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. και αποτελεί ανερχόμενο πόλο στις παγκόσμιες σχέσεις, κλπ.

Σήμερα, ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών κέντρων δύναμης για ανακατανομή των οικονομικο-πολιτικών σφαιρών επιρροής, που συντελείται υπό τη δεσποτεία της δομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, έχει περάσει από τον πόλεμο επιτοκίων στον πόλεμο νομισματικών ισοτιμιών, ενώ, ο εμπορικός πόλεμος σοβεί και διαμορφώνει συνθήκες θερμοπολεμικών πολιτικών και στρατιωτικών συγκρούσεων σε αρκετές περιοχές του πλανήτη.

Αποχαιρετισμός στην ποιήτρια Μαρία Λαέρτη

 Η ποιήτρια Μαρία Λαέρτη (Φερεντίνου) «έφυγε» από την ζωή την Δευτέρα 6 Απριλίου 2026 στις 23.40μμ.

Η Μαρία Λαέρτη, γεννήθηκε και έζησε στην Αθήνα. Κόρη κοινωνικών αγωνιστών με καταγωγή από την Λευκάδα. Ένα υπέροχο και φωτεινό πνεύμα, μια σεμνή όμως διόλου ταπεινόφρων προσωπικότητα.

Η Μαρία Λαέρτη στην Ποίησή της, με τη χρήση πληθώρας από παραδοσιακές, ανανεωμένες και καινούριες ποιητικές φόρμες, επιχειρεί μια βαθύτερη θέαση του κόσμου, και κατά συνέπεια ευρύτερες, εντονότερες και βαθύτερες σχέσεις με την πραγματικότητα. Έτσι, επιτυγχάνει το επιδιωκόμενο: το «Ωραίο».

Με τα δικά της λόγια: «η τέχνη του ποιητή δεν είναι να μετατρέψει κάποια σκέψη (προπαντός τ’ απόνερα της σκέψης) σε λόγια (να κάνει δηλαδή εξωτερική χρήση του λόγου), αλλά να μεταφέρει τις εικόνες και τους ήχους, να μεταφέρει στις εικόνες και τους ήχους, με τον πιο δυνατό ζωντανό τρόπο, την βαθύτερη Σκέψη και Συγκίνηση… Γιατί, πράγματι, η φόρμα τη στιγμή του μεγάλου θριάμβου της αυτοκαταλύεται υπέρ της μορφής … Στην ποίηση επιδιωκόμενο είναι το Ωραίο, δηλαδή η απαραποίητη ποιότητα. Η Μάγια γυμνή και ολόκληρη· χωρίς δήθεν και υποκρισίες, μαϊμουδίσματα ή άλλα κόλπα. Έτσι όπως είναι. Ακριβής. Απόλυτη. Γυμνή. Ολόκληρη. Εξ άλλου, όταν το Ωραίο τεντώνεται προς το Υψηλό, το όλον έχει να κάνει με την αίσθηση του κενού» (Μαρία Λαέρτη, «Σημειώσεις για τη μορφή»).

 

Η Μαρία Λαέρτη, εξέδωσε 6 ποιητικές συλλογές στις εκδόσεις Δωδώνη («το τατουάζ» 1995, «Ο Κυνηγός» 1996, «Τα Βήματα της Ιστορίας» 1996, «Ερμής ο Χθόνιος» 1997, «Ασφόδελοι και Αίμα» 1999, «Η Μεγάλη Νύχτα» 2006), συνέγραψε κείμενα θεωρητικού και κριτικού περιεχομένου για την Τέχνη, και συνεργάστηκε με λογοτεχνικά περιοδικά, ιδιαίτερα δε με τα «Αιολικά Γράμματα» του Κώστα Βαλέτα (1939-2026).

 

Η κηδεία της Μαρίας Λαέρτη θα γίνει την Τετάρτη 15 Απριλίου, ώρα 12.30μμ, στο δημοτικό κοιμητήριο Ζωγράφου.

 

Στην μνήμη της, αναδημοσιεύουμε κείμενο του επί 35 χρόνια συντρόφου της Αντώνη Π. Χάλαρη (1949-2024) με τίτλο «Η Ποίηση και τα όπλα της».

 

ΑΚΕΠ - Γραφείο Τύπου

Μίκα Στάθη

Αθήνα, 8 Απριλίου 2026