Οι Μεγάλες Δυνάμεις, ο Νεοσυντηρητισμός και οι Λαοί

του Μανώλη Γρηγοριάδη

Η ιστορική περίοδος που διανύει η ανθρωπότητα χαρακτηρίζεται από γεγονότα που αφορούν στο εδαφικό και οικονομικό ξαναμοίρασμα του κόσμου και στις απόπειρες διαμόρφωσης ενός νέου διεθνούς συστήματος συλλογικής ασφάλειας, υπό την αδήριτη δεσποτεία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και της συντελούμενης ανατροπής στους οικονομικούς όρους και στην τεχνική των μέσων της καπιταλιστικής παραγωγής.

 

Επιτελείται από τις «Μεγάλες Δυνάμεις», από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα δύναμης, ανακατανομή σφαιρών επιρροής με ψυχρά και θερμά πολιτικά μέσα (πόλεμος νομισματικών ισοτιμιών και επιτοκίων, εμπορικός πόλεμος, περιφερειακές στρατιωτικές συγκρούσεις βλ. «ουκρανικό», «μεσανατολικό» κλπ. κλπ.).

 

Οι χώρες-πόλοι του συστήματος (υπαρκτοί ή δυνητικοί) διαγκωνίζονται για την κατάληψη ευνοϊκότερης θέσης στον μεταξύ τους οικονομικό, πολιτικό και στρατιωτικό ανταγωνισμό, φροντίζοντας -προς το παρόν και κατά το δυνατόν- να εξασφαλίζουν την συναίνεση ή ανοχή των –ευρισκόμενων πάντως σε κατάσταση «επιβραδύνουσας καθηγεμόνευσης»- Η.Π.Α.

Χώρες μικρότερης οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος, ανάλογα με την θέση τους στον παγκόσμιο καταμερισμό, τις γεωστρατηγικές τους ιδιαιτερότητες κλπ., τείνουν να ομαδοποιούνται σε περιφερειακά υποσυστήματα γύρω από κάποιον ή κάποιους πόλους, διαπραγματευόμενες ή εξαναγκαζόμενες για την ένταξή τους αυτή.

Οι Μεγάλες Δυνάμεις σε Δύση-Ανατολή ξαναμοιράζουν τον κόσμο

Σήμερα, η Σοβιετική Ένωση και το σύμφωνο της Βαρσοβίας δεν υπάρχουν πια. Η ηγέτιδα δύναμη του καπιταλισμού, οι ΗΠΑ, έχουν αποστερηθεί, σχετικά και απόλυτα, πάνω από το 50% της οικονομικής και στρατιωτικής δύναμης που διέθεταν στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Η Γερμανία έχει ενοποιηθεί και επικυριαρχεί στην ΕΕ και στη ζώνη του ευρώ. Η Κίνα, από ηγέτιδα δύναμη των κινημάτων του «Τρίτου Κόσμου», είναι πλέον μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. και αποτελεί ανερχόμενο πόλο στις παγκόσμιες σχέσεις, κλπ.

Σήμερα, ο ανταγωνισμός των ιμπεριαλιστικών κέντρων δύναμης για ανακατανομή των οικονομικο-πολιτικών σφαιρών επιρροής, που συντελείται υπό τη δεσποτεία της δομικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος, έχει περάσει από τον πόλεμο επιτοκίων στον πόλεμο νομισματικών ισοτιμιών, ενώ, ο εμπορικός πόλεμος σοβεί και διαμορφώνει συνθήκες θερμοπολεμικών πολιτικών και στρατιωτικών συγκρούσεων σε αρκετές περιοχές του πλανήτη.

ΤΟ ΕΥΡΩ ΦΕΤΙΧ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΝΕΟΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΥ

Του Αντώνη Π. Χάλαρη

Φετίχ ονομάζεται καθετί στο οποίο οι άνθρωποι προσδίδουν ιδιότητες που δεν έχει, ψευδείς ιδιότητες, φανταστικές. Το φετίχ, ή σαν προϊόν περιορισμένης αντίληψης -όπως επί το πλείστον συνέβαινε στις πρωτόγονες κοινωνίες, ή σαν προϊόν παραπληροφόρησης, σχεδιασμένης προπαγάνδας και πλύσης εγκεφάλου -όπως κατά κανόνα συμβαίνει σήμερα, συγκαλύπτει με ψευδαισθήσεις την πραγματικότητα, παροδηγεί τη σκέψη και οδηγεί εκείνους που το αποδέχονται σε πράξεις νοσηρές και επιζήμιες.

Ανταγωνισμός και ατομισμός

του Μάκη Παπαπέτρου

Η πανδημία του Covid-19 (και όχι μόνον αυτή) εμφάνισε με τρόπο άμεσο και αδιαμφισβήτητο την αναποτελεσματικότητα και την ανεπάρκεια των αρχών και των αξιών ενός πολιτικο-οικονομικού συστήματος με πήλινα πόδια, που σαπίζει.

ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΚΕΠ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η σημερινή Ελλάδα έχει τις αντικειμενικές και υποκειμενικές δυνατότητες να μην υπάρχει ούτε ένας στη χώρα φτωχός, ούτε ένας δυστυχισμένος, ούτε ένας καταπιεστής.

Για να γίνουν, όμως, οι δυνατότητες της χώρας κοινωνική ικανότητα να εξαλειφθεί η φτώχεια και η δυστυχία με οικονομική ανάπτυξη, πλούτο, πολιτισμό, είναι απαραίτητο τα τμήματα του οικονομικά ενεργού πληθυσμού, οι κοινωνικές ομάδες ισχύος που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση, να ενεργοποιηθούν, να συνειδητοποιήσουν τα πραγματικά τους συμφέροντα και να ενοποιηθούν.

Είναι βέβαιο, οι μισθοσυντήρητοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, τα μεσαία στρώματα της πόλης και του χωριού, οι αγρότες, οι βιοτέχνες, οι μικρομεσαίοι επιχειρηματίες, ακόμα και οι ιδιοκτήτες μεσαίων και μεγάλων επιχειρήσεων, που καταστρέφονται από τη σημερινή οικονομική και πολιτική κατάσταση, είτε είναι δεξιοί, είτε είναι αριστεροί, είτε είναι κεντρώοι, στη σημερινή συγκυρία έχουν κοινά συμφέροντα. Οφείλουν, λοιπόν, από καθήκον προς τον εαυτό τους, τις οικογένειές τους, τα παιδιά τους, την κοινωνία, να παραμερίσουν τις συντεχνιακές και πολιτικές τους διαφορές και να ενεργοποιηθούν, να συντονιστούν και να συμπράξουν στον κοινό αγώνα για το κοινό συμφέρον.

Η μάχη που οφείλουμε να δώσουμε σήμερα για να εξαλειφθεί η δυστυχία που πηγάζει από τη φτώχεια, να εξαλειφθεί η καταπίεση και ο καταναγκασμός που στηρίζεται στην ανάγκη της επιβίωσης, δεν είναι αγώνας κατά του πλουτισμού από υγιή επιχειρηματική δραστηριότητα –κρατική, συνεταιριστική, συνεργατική, ιδιωτική- αλλά πρωτίστως είναι μάχη κατά της φτώχειας, της δυστυχίας, της καταπίεσης. Το αντίθετο στις σημερινές συνθήκες θα ήταν ανεδαφικό, ουτοπικό και ατελέσφορο.

Μια χώρα θεωρείται και είναι ανεπτυγμένη πολιτισμικά, όταν μπορεί να εξασφαλίσει, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες της το ελάχιστο, πάνω από τα όρια της φτώχειας, εγγυημένο εισόδημα και το θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμα να μετέχουν στα αγαθά της επιστήμης και του πολιτισμού. Η δυστυχία, η καταπίεση, δεν είναι αποκλειστικό προϊόν της φτώχειας. Προέρχεται επίσης και από την κοινωνική αδυναμία του προσώπου να ασκεί και να αναπτύσσει τις ικανότητες του, να δημιουργεί.

«ΑΝΕΥ ΤΩΝ ΑΝΑΓΚΑΙΩΝ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΖΗΝ ΚΑΙ ΕΥ ΖΗΝ» (ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ)

ΑΚΕΠ: Ο ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΚΡΑΤΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ

Αφιερώνεται στη μνήμη της συντρόφισσας Μάγδας Μπερσή

Α.Π.Χάλαρης

Καπιταλισμός ονομάζεται το οικονομικο-κοινωνικό σύστημα της μισθωτής εργασίας. Η μισθωτή εργασία, σαν βασική και γενική μορφή της παραγωγής, είναι ιδίωμα του καπιταλισμού, το ουσιώδες γνώρισμά του, εκείνο που τον κάνει να ξεχωρίζει και να διαφέρει, η ειδοποιός διαφορά του απ’ όλα τα προηγούμενα οικονομικο-κοινωνικά συστήματα.

Εξέγερση: Tο λυκόφως των γεγονότων

Αντώνης Π. Χάλαρης

«Βόηθα, Θεά, το τρυφερό κλωνάρι μόνο να ’χω,
σε γκρεμό κρέμουμαι βαθύ, κι αυτό βαστώ μονάχο»

                                                (Διονύσιος Σολωμός)

Αρκετές φορές με αφορμή σκάνδαλα, όπως λόγου χάρη Κοσκωτά, Τσοχατζόπουλου, Siemens, Μονής Βατοπεδίου, και πρόσφατα Novartis, Παπαντωνίου κλπ., οι απόψεις που προπαγανδίζονται καταιγιστικά από τα ΜΜΕ και την ιντελιγκέντσια του καθεστώτος, είναι η άποψη του ότι, η αβελτηρία και η διαφθορά αξιωματούχων των κομμάτων εξουσίας και του κράτους, καθώς και η διαπλοκή με μεγάλα οικονομικά συμφέροντα του «εσωτερικού» και του «εξωτερικού», ευθύνονται για τα δημοσιονομικά προβλήματα και την οικονομική κρίση, και η άποψη του ότι, ο λαός -ιδίως τα φτωχά λαϊκά στρώματα- ευθύνεται για τη σημερινή κατάσταση αφού με τη στάση, την πράξη ή την απραξία του στήριξε, ενίσχυσε ή ανέχτηκε κόμματα, πολιτικές και νοοτροπίες, που συνέβαλαν στη μεγέθυνση της σήψης, της διαφθοράς και της εξαχρείωσης.

ΑΚΕΠ- Νέα αφίσα: Ο ΣΥΡΙΖΑ ΠΡΟΒΑΤΟΜΟΡΦΟΣ ΛΥΚΟΣ

Ο «προβατόμορφος λύκος» είναι έμβλημα της αστικής συντηρητικής φιλοσοφικο-πολιτικής αντίληψης της συνεργασίας των τάξεων, του ταξικού και διαταξικού συμφιλιωτισμού, της αναβλητικότητας και της ασυγκρουσίας.

Το έμβλημα του «προβατόμορφου λύκου» σχεδιάστηκε από τον Μπέρναρ Σω το 1910 στο βιτρό «Fabian Window», και έγινε το έμβλημα της «Φαβιανής Εταιρείας» -από το όνομα του Ρωμαίου Ύπατου Φάβιου. Η «Φαβιανή Εταιρεία», μέλη της οποίας ίδρυσαν το London School of Economics, ήταν ο πρόδρομος του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας.

ΑΚΕΠ: Ο λαός επιθυμεί, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί

Από τις 23 Απριλίου 2010 –όπου στο Καστελόριζο ο πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου ανήγγειλε την προσφυγή στο ΔΝΤ- και μέχρι σήμερα, οι πολιτικές εξαγγελίες και παρεμβάσεις των κυβερνήσεων Παπανδρέου-Παπαδήμου-Σαμαρά-Τσίπρα στην οικονομία, στους θεσμούς και στην κοινωνία γενικά, θυμίζουν χωρίς καμιά υπερβολή το γνωστό παραμύθι με τον Νασρεντίν Χότζα και τον γείτονά του:

Η διαχρονική σεισάχθεια

Αναδημοσιεύουμε δύο ενδιαφέροντα άρθρα του Γ. Καισάριου: α) "Η μισή ελληνική κοινωνία...offline", και β) "Η διαχρονική σεισάχθεια".

Αναδημοσίευση κειμένων περί "ηγεμονίας"

Αναδημοσιεύουμε τέσσερα κείμενα για την "ηγεμονία": 1ο) της Έλλης Παππά με τίτλο "Μακιαβέλλι εναντίον Μαρξ", 2ο) του Πέτρου Παπακωνσταντίνου με τίτλο "Λαϊκισμός και εργατική ηγεμονία", 3ο) του "Ονειρμού" με τίτλο "Κρίση Ηγεμονίας ή Κρίση Κυριαρχίας; Σκέψεις για όσα ”ξεχνά” η σοσιαλδημοκρατία", 4ο) του Αντώνη Γαλανόπουλου με τίτλο "Η έννοια της Ηγεμονίας στο έργο του Γκράμσι". "Κατά τον Γκράμσι, στις ώριμες καπιταλιστικές κοινωνίες το κράτος θυμίζει τον μυθικό Κένταυρο, που ήταν μισός άνθρωπος και μισός ζώο, καθώς αντιπροσωπεύει έναν συνδυασμό κυριαρχίας και ηγεμονίας, καταστολής και συναίνεσης". Ακολουθούν τα τέσσερα κείμενα.

ΑΚΕΠ: ΤΟ ΕΥΡΩ ΦΕΤΙΧ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΝΕΟΣΥΝΤΗΡΗΤΙΣΜΟΥ

Του Αντώνη Π. Χάλαρη

Αναδημοσίευση από το μηνιαίο περιοδικό "ΠΟΛΙΤΕΣ" του Μανώλη Γλέζου (τεύχος 44, Φεβρουάριος 2014)

***

Φετίχ ονομάζεται καθετί στο οποίο οι άνθρωποι προσδίδουν ιδιότητες που δεν έχει, ψευδείς ιδιότητες, φανταστικές. Το φετίχ, ή σαν προϊόν περιορισμένης αντίληψης, όπως επί το πλείστον συνέβαινε στις πρωτόγονες κοινωνίες, ή σαν προϊόν παραπληροφόρησης, σχεδιασμένης προπαγάνδας και πλύσης εγκεφάλου, όπως κατά κανόνα συμβαίνει σήμερα, συγκαλύπτει με ψευδαισθήσεις την πραγματικότητα, παροδηγεί τη σκέψη και οδηγεί εκείνους που το αποδέχονται σε πράξεις νοσηρές και επιζήμιες.

ΑΚΕΠ: Η Ποίηση και τα όπλα της

Μαρία Λαέρτη 

Αναδημοσιεύουμε το ποίημα της Μαρίας Λαέρτη "λευκά φεγγάρια" από την ποιητική συλλογή "το τατουάζ", τα ποιήματα "Εμείς"  και "ΠΟΝΑΩ" από την ποιητική συλλογή "ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ" (για το ποίημα "Τα βήματα της Ιστορίας", βλέπε: http://akep.blogspot.gr/2013/12/ta-vimata-tis-istorias-maria-laerti.html), και απόσπασμα από το ποίημα «ΚΟΡΗ-ΑΓΓΕΛΟΣ-ΛΥΚΟΣ» από την ποιητική συλλογή « Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΥΧΤΑ»

***

Η ποίηση δεν "κάνει" οπωσδήποτε πολιτική, με τη φτηνή σημασία, κάνει όμως και πολιτική με τον τρόπο της (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ).

"Μεγάλα μάτια παιδιών

κοιτάζουν βουρκωμένα

την άνιση μοιρασιά.

Αθώα μάτια αμυγδαλένια

κι η πίστη μου αρρωσταίνει" (Μ. Λαέρτη, λαβύρινθος, Ο ΚΥΝΗΓΟΣ)

"Η Μ. Λαέρτη από την πρώτη της ακόμα συλλογή "Το τατουάζ" μας παρουσιάζει τη μεγάλη αρετή των σπουδαίων κειμένων την πρωτοτυπία. Παράδειγμα: στο υποκείμενο "φεγγάρια" βάζει το κατηγόρημα: "φαύλα". Ο Ρεμπώ (μετ. Άρη Δικταίου) στο υποκείμενο σελήνη βάζει το κατηγόρημα "στυγνή". Αυτό αφορά στη φωτιστική της συμπεριφορά. Θα μπορούσε να το πει κάποιος ναυτικός σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η σελήνη δείχνοντας το μισό της σώμα παίρνει μια ελαφρά χαλκοπράσινη χροιά κάτι το άγριο ενέχουσα. Το εμψυχωτικό κατηγόρημα "φαύλα" αφορά στο ήθος της σελήνης. Και είναι κορυφαία έκφραση ultima verbis του βαθμού διαφθοράς της εποχής. Τέτοια η διαφθορά ώστε διεφθάρησαν και τα φεγγάρια. Ο πληθυντικός υπονοεί τη διάρκεια, όχι κάτι στιγμιαίο" (ΣΤΑΘΗΣ ΠΡΩΤΑΙΟΣ).

"λευκά φεγγάρια"

Σε θρόνο επικίνδυνης φυγής

αγαπημένη,

λάμπουν στα μάτια σου

φεγγάρια φαύλα

βασίλισσα σε κόσμο από γυαλί

απαλό δέρμα πολυπόθητο,

στόμα ματωμένο απ' τα φιλιά

και στ' αχτένιστα μαλλιά σου

τα ξανθά

κορώνα αποκριάτικη.

Εξαπλασιάστηκαν τα «κόκκινα» δάνεια σε πέντε χρόνια!

του Γ. Δελαστίκ

Ενας ακόμη μύθος με εξόφθαλμη πολιτική σκοπιμότητα κυκλοφορεί τα τρία τελευταία μνημονιακά χρόνια με στόχο να καλλιεργήσει αισθήματα ενοχής στους Ελληνες, ώστε να αποδεχθούν με μικρότερες αντιστάσεις την ολέθρια κυβερνητική πολιτική. Το προπαγανδιστικό αυτό παραμύθι ισχυρίζεται ότι οι Ελληνες ήταν δήθεν ανέκαθεν ασυνεπείς στις δανειακές τους υποχρεώσεις, ότι είναι κακοπληρωτές που δανείζονταν με άφρονα τρόπο. Πρόκειται για ασύστολο ψέμα!

Η ΔΑΜΟΚΛΕΙΟΣ ΒΟΜΒΑ

του Βασίλη Βιλιάρδου 

Ο πλανήτης είναι τυλιγμένος στις φλόγες, ενώ η ασύμμετρη παγκοσμιοποίηση, ειδικά η ασύδοτη ροή των κεφαλαίων, δυσχεραίνει την αντιμετώπιση της πυρκαγιάς – με την επισιτιστική κρίση, τα πραξικοπήματα και τις μαζικές εξεγέρσεις να είναι προ των πυλών

Περίληψη κειμένου: Το πρόβλημα της υπερχρέωσης, η κατάσταση στην Ευρωζώνη, τα ομόλογα δημοσίου, οι τράπεζες, οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, οι υπόλοιπες ασιατικές χώρες και η Σιγκαπούρη, η Κίνα και το Χονγκ Κονγκ, η Τουρκία, η Βραζιλία και η Πολωνία, η Ρωσία, ο Καναδάς, η Αυστραλία και η Ν. Αφρική, ο χρυσός, το δολάριο το ευρώ και η Ελλάδα.

Νέος οίκος αξιολόγησης το.. Βερολίνο

ΞΕΧΑΣΤΕ MOODY’S, FITCH ΚΑΙ S&P

Tου Γιώργου I. Mαύρου gmavros@pegasus.gr

Ξεχάστε τη Moody's, τη Fitch και την Standard & Poor's. Εδώ και αρκετό καιρό η κυβέρνηση της Γερμανίας λειτουργεί ως ένας de facto οίκος αξιολόγησης των οικονομιών και των τραπεζικών συστημάτων της Ευρωζώνης. Το είδαμε με τον πλέον εντυπωσιακό τρόπο να συμβαίνει στην περίπτωση της Κύπρου όταν αξιολόγησε ως μη αποδεκτά και ανάξια διάσωσης τα μεγέθη των κυπριακών πιστωτικών ιδρυμάτων και ενορχήστρωσε εντέχνως την εν μία νυκτί κατάρρευσή τους. Το είδαμε όμως και την περασμένη Κυριακή στο επί της ουσίας «μπλόκο» της καθοδηγούμενης από το Βερολίνο τρόικας στον επιχειρούμενο «γάμο» της Εθνικής Τράπεζας με την Eurobank, για τον ίδιο ακριβώς λόγο: Η τράπεζα που θα δημιουργούνταν θα ήταν επικίνδυνα μεγάλη σε σχέση με το ελληνικό ΑΕΠ.

Σε ποιον χρωστά τώρα η Ελλάδα μετά το Μνημόνιο

του Γ. Δελαστίκ

Πανικός επικρατούσε στις ευρωπαϊκές πρωτίστως, αλλά και στην αμερικανική και σε άλλες διεθνείς χρηματαγορές στις αρχές του 2010, πριν από τρία μόλις χρόνια, όταν με αιχμή του δόρατος την Ελλάδα ξεσπούσε η πανευρωπαϊκή κρίση του δημόσιου χρέους.

Τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, της τράπεζας των κεντρικών τραπεζών του πλανήτη, εξηγούσαν γιατί οι τραπεζίτες των ισχυρότερων χωρών του κόσμου, οι τραπεζίτες των ιδιωτικών τραπεζών, βρίσκονταν στα πρόθυρα της αυτοκτονίας. Το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος μόνο της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Ιρλανδίας και της Πορτογαλίας προς τις ξένες τράπεζες, μη συμπεριλαμβανόμενου δηλαδή του εσωτερικού χρέους κάθε χώρας, ανερχόταν στο τέλος του καλοκαιριού του 2010 σε... 2,5 τρισ. (!) δολάρια.

Το νέο ελληνικό «αντι-κράτος»

«Θα μας διοικούν πλέον οι πιστωτές»

ΦΟΡΕΙΣ ΤΟΥ ΙΟΥ: ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΡΙΜΗΣ, ΑΝΤΑ ΨΑΡΡΑ, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΑΣ / ios@enet.gr Ο «ΙΟΣ» ΣΤΟ ΙΝΤΕΡΝΕΤ: http://www.iospress.gr.

ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ «ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ»

Αναζητήσαμε έναν από τους αμερικανούς καθηγητές που δεν είχε μέχρι στιγμής την τύχη να συμβουλέψει τον έλληνα πρωθυπουργό, αλλά είναι ειδικός στα ζητήματα της σημερινής κρίσης. Εχει χρόνια εργαστεί ως σύμβουλος της Wall Street και φημίζεται για τις ακριβείς προβλέψεις του.

Ο κ. Μάικλ Χάτσον μας παραχώρησε με προθυμία την ανάλυσή του για την Ελλάδα, με την οποία τοποθετεί το ελληνικό πρόβλημα σε ένα ευρύτερο ιστορικό και γεωγραφικό πλαίσιο. Το σημαντικό είναι ότι ο κ. Χάτσον δεν παραλείπει να αποδώσει στις κοινωνικές αντιδράσεις τη σημασία που τους αξίζει. Στη συνέχεια παρουσιάζουμε τα σημαντικότερα στοιχεία των θέσεών του

ΑΚΕΠ: ΗΧΗΣΤΕ ΟΙ ΣΑΛΠΙΓΓΕΣ!

του Α. Π. Φόκου

«Φέρνω στις πλάτες μου

βαρύ χρέος το Νέο

στα χέρια

παιάνες για μάχες και ξεσηκωμό.»

(«ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ», Μαρία Λαέρτη)

Η σημερινή Ελλάδα έχει τις αντικειμενικές και υποκειμενικές δυνατότητες να μην υπάρχει ούτε ένας στη χώρα φτωχός, ούτε ένας δυστυχισμένος, ούτε ένας καταπιεστής. 

Για να γίνουν, όμως, οι δυνατότητες της χώρας κοινωνική ικανότητα «να μην υπάρχει ούτε ένας στη χώρα φτωχός, ούτε ένας δυστυχισμένος, ούτε ένας καταπιεστής», είναι απαραίτητο τα τμήματα του οικονομικά ενεργού πληθυσμού που πλήττονται από τη σημερινή κατάσταση, οι κοινωνικές ομάδες ισχύος δηλαδή, να ενεργοποιηθούν, να συνειδητοποιήσουν τα πραγματικά τους συμφέροντα και να ενοποιηθούν.

ΑΚΕΠ: Το νόημα του Δεκέμβρη

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ

Η αυθόρμητη εξέγερση της νεολαίας και του λαού τον περασμένο Δεκέμβρη έδειξε πως, οι αντικειμενικές και οι υποκειμενικές αιτίες, που θα οδηγήσουν στην αφύπνιση του λαού και στην ανασυγκρότηση του αντικαπιταλιστικού ριζοσπαστικού πολιτικού κινήματος, έχουν υποστασιοποιηθεί και είναι (δυνάμει) κοινωνικά παρούσες.